vrijdag 24 november 2017

Breierij bij mij, Mariët

Ik weet niet hoe lang wij al bij mij thuis op de vrijdagmiddag zitten te breien. Ada en ik zaten bij een breiklupje hier in de buurt. Daar waren wij niet meer welkom, Ada en ik zijn gewoon doorgegaan met het samen breien, op de vrijdagmiddag. 
Wij overleggen, verzinnen nieuwe dingen, helpen elkaar en laten aan elkaar ons werk zien. Er zijn mensen bij gekomen en wij gaan ook wel naar de anderen toe om bij hun thuis te breien. 
Vanmiddag dus weer. 
Ada en Helen waren hier en wat was er weer veel te zien. 

Helen is naar London geweest waar de illustrator Olivia Lomenech Gill
 van het nieuwste boek van J.K. Rowling haar tentoonstelling opende waar al haar tekeningen/etsen/aquarellen en schilderwerken te zien waren. Zij is een vriendin van Helen en zij was uitgenodigd om dit succes van haar mee te vieren.
Helen liet het boek zien en het is prachtig. Een ongelooflijk hebbeboek om iedere keer van deze illustraties te kunnen genieten. Ik heb geen foto, expres. Jullie moeten gewoon zelf kijken en ik zal nog even aan Helen haar naam vragen zodat jullie haar kunnen googlen.

Nu de breiwerken:



Anna Malz , boven van Ada en onder van Ada











Stephen West, van Helen










Mutsjes , moet ik ook gaan breien voor mijn nieuwe kleinzoon Gijs







En dan mijn hoofdpijn project. Voor- en achterpand na 2 keer breien toch weer uitgehaald. Het was de 2e keer wel goed gebreid, maar het zat voor geen meter.
















Uiteindelijk maar weer uitgehaald en volgens een patroon Brik van ravelry opnieuw gebreid en hij zit prachtig.






Onderstaande foto heb ik net genomen terwijl ik lui op de bank zat. Slecht licht en zo.




 Hoe het resultaat eruit gaat zien, eerdaags komt de foto.


Wij hebben het ook nog gehad over mijn cursus bij Rita Huyink van de Amsterdamse Steek. Het is enorm leuk en mijn breirol wordt prachtig. In een latere blog zal ik meer vertellen over deze cursus.


Nu nagenietend en uitkijkend op de rozen die ik van Helen kreeg, ga ik rustig verder breien aan mijn trui.

vrijdag 17 november 2017

Stadse Steken Kal van Puk Vossen











Wat een leuk initiatief! Maar ja, dat is wel aan Puk toevertrouwd.














Zij organiseert breiwandeltochten in Rotterdam en heeft nu een kal gemaakt over de gevels in Rotterdam.















Er waren veel mensen die deze kal gebreid hebben en het resultaat was een sjaal of breirol. Ik ga natuurlijk voor het laatste ! Wat zal hij mooi liggen te zijn tussen de andere breirollen.











Ik heb een stel foto's die ik hier bij laat zien en op ravelry staat nog veel meer. Ga naar Puk Vossen en je kunt alles zien. Zij heeft trouwens om de week een vlog. Niet zo'n kletsmajorenvlog, maar een vlog van een dik kwartier vol met informatie, wip's ( work in progress) , fo's ( finisched objects) en vaak ook give-away's. Klinkt nogal onbegrijpelijk, maar dat gaat zo in vlog-taal.








Ik laat jullie de foto's zien van de gevels en de Maas waarover zij een patroon heeft gemaakt.

















Zij  ontwerpt ook  patronen voor sjaals, babykleding , hele leuke en voor iedereen te breien.








 Ik heb deze wol van Loret Karman gebruikt, wil je de patronen echt goed uit laten komen dan was dit een verkeerde keus. Dan kun je beter een wit/ecru sokkenwolletje gebruiken. Maar deze ligt eigenlijk wel lekker zacht om de hals.

























Maar, mijn breirol is klaar, morgen blokken en dan kan hij bij de anderen op mijn ''dressoir''. Ik denk dat ik hem ook als dasje/sjaal ga gebruiken.











Ik ga de patronen hier niet laten zien. Over 2 weken is de sluiting, inclusief give-away. Als jullie zin hebben....bestel het en ga hard breien, dan kunnen jullie nog meedoen!





















Hier boven zien jullie de Euromast en hiernaast de Maas, het laatste patroon.






Dank je wel Puk, het was heel leuk om te doen!

maandag 6 november 2017

Broodje breien november 2017






Vandaag was het weer de 1e maandag van de maand........ dus via Boskoop naar Amsterdam. Na 2.10 uur kwamen wij er aan! Gelukkig had Wesley weer heerlijke koffie, dus de ergernis was snel verdwenen.








Wij waren maar met ons 5-en. Heel weinig, maar wat konden wij Loret goed volgen.



















Waar ging het over? In het vervolg van de kleurenleer van Johannes von Itten , kreeg nu het contrast de aandacht.  Wat is contrast ? Hoe kom je het grootste contrast na? Wat doet het grootste contrast in je werk en wat doet een miniem verschil in kleurentoon met je werk.













Na vele voorbeelden moesten wij 2 knotjes contrasterende wol uitkiezen en gingen wij aan de brei. Het is nog niet klaar, maar ik heb vanmiddag heerlijk zitten breien. Het patroon is van 2 hand/polswarmers, die maak ik niet .
Wel  de helft, dus een
polswarmer.













De wol is een merino 16 micron, lekker zacht en breit heerlijk weg!



















Gisteren druk geweest met mijn huiswerk voor de Oude Steek en een begin gemaakt van  mijn nieuwe trui van handgeverfde/handgesponnen wol. Deze keer op naald 5 naar een patroon van Ahora.






P.S: zit ik vandaag de "Atelier" van november te lezen en kom ik dit tegen:


Grijs verven is moeilijk en Loret vertelde dat tijdens haar laatste verflessen er spontaan een grijs was ontstaan. Iets wat haar via de gewone weg eigenlijk nauwelijks gelukt was.





donderdag 2 november 2017

Kijkduin

Van de zomer had ik merino 16 micron met chubut 16 micron geverfd en gesponnen.









Wilde ik niet verkopen, ik zou dan zo'n € 25/30 moeten vragen om de materiaalkosten terug te verdienen. En dan gun ik mijzelf zo'n trui.













Gisteravond de laatste draadjes weggewerkt en ik heb hem aan. Moet eigenlijk eerst geblockt worden, maar hij zit zo lekker en is zo zacht!





zaterdag 28 oktober 2017

Weekje Frankrijk

Afgelopen week weer naar de Bresse geweest waar mijn zus en zwager wonen. Het was daar nog heerlijk weer en gelukkig had ik wat zomertruitjes in mijn koffer gedaan.






Ik doe de reis altijd in 2 dagen omdat 850 kilometer in je eentje net teveel is. Deze keer in La Graviere in Mouzon geslapen. Voor de wevers en aanrader, er hangen echte onvervalste geweven wandkleden, gobelins. Prachtig en na al die jaren nog steeds zo mooi van kleur.


























Daarna door naar Lons le Saunier waar ik getrakteerd werd op een orgelconcert. Prachtig, Bach, Mendelsohn,  het laatste deel was een hoop herrie en vond ik niet mooi.





En natuurlijk zijn we naar de 2e hands boekenwinkel geweest, nu geen mooie oude breiboeken. Jammer. Maar wel lekker op de markt rond gebanjerd.




Wat een terugkerend ritueel is , is het weghalen van bramenstruiken. Mijn zwager en ik werken ons helemaal in de rondte om die struiken binnen de perken te houden en weg te halen.



En als je dan gedouched en al,  tijdens borreltijd in het zonnetje zit,  is het zooooo heerlijk breien.  En dat hebben wij gedaan.




Links de sjaal van restjes ''loretwol"






en rechts mijn trui. Lijkt kleurloos op deze foto , maar is het niet!










Klapstuk kwam toen ik thuis was gekomen en mijn post had doorgenomen. Dit boekje heb ik van marktplaats gekocht en daar gaan jullie nog veel van horen.......










dinsdag 17 oktober 2017

Baby sokjes breien, een emotioneel verhaal

Jaren geleden was mijn dochter zwanger van eerste kind en in een avond vol van tranen heb ik van mijn aller mooiste sokkenwolletje een paar baby-sokjes gebreid. 

Hij heeft ze aangehad, daar heb ik natuurlijk wel op gelet. 

Gisteren is mijn schoondochter bevallen van een prachtige zoon, iedere keer is een geboorte weer een wonder. Natuurlijk wachten totdat ik er naar toe kon. Nieuwsgierig? Nou nee, meer dankbaar dat het weer goed gelopen is en moeder en zoon rustig kunnen bijkomen.

Toen ik niet alleen mijn lieve schoondochter in bed zag liggen , maar ook mijn schattig klein hoopje kleinzoon, zag ik dat hij handgebreide sokjes aanhad, de sokjes die ik jaren geleden huilend gemaakt heb voor mijn 1e kleinzoon.

Wat mooi,............................... maar nu het simpele verhaal van een echte kraamverzorgende. " Ja, dat zijn ideale sokjes , ze blijven tenminste aanzitten. Die sokjes die je nu kunt kopen zijn zo weer uit en dan krijgen de baby's koude voeten. Maar ja, je kunt ze niet meer krijgen, wie breit er nu nog babysokjes? "


Wat kan het leven toch verschrikkelijk mooi zijn.


zondag 15 oktober 2017

Ode aan een meneer op de Centuurbaan in Amsterdam




Vanmorgen de eerste cursus van De Oude Steek van Rita Huijink.





Dus: de wekker gezet en om 9 uur naar Amsterdam. Deze keer geen wegopbrekingen maar wel ...............een marathon. Dus ik kon niet naar de Maasstraat en de 2e v.d.Helstraat.


Mijn auto geparkeerd en ( gelukkig) foto's genomen van de plek  en wat straatnamen. Daarna naar de 2e v.d. Helstraat. Nou, het stikte van de verkeersregelaars en dank zij hun ben ik in het Huis van de Wijk gekomen.






Ik was iets te laat en wij zijn onder het genot van een kop koffie met de les begonnen. Een inleiding, uitleg over het beloop van de lessen en uitleg over het naaldbinden volgde.













Wij kregen een hand-out hierover over met daarbij de 1e streek van onze breirol. Je kon kiezen uit 2 soorten en ik heb voor de grote gekozen. Dat is het huiswerk voor deze week. Voor volgende week moeten wij onze naam in de rol breien met de datum erbij. Ga ik nog even uitzoeken hoe ik dat ga doen.


Maar ik ga echt niet alles vertellen wat wij horen en gaan doen, dan kunnen jullie beter zelf de cursus volgen. 






Bij de cursus hoort een tas met prachtige bollen wol en een rondbreinaald. Eindelijk na  jaren van ergernis ( er zat een haakje aan de verbinding van naald naar draad)  heb ik mijn oude rondbreinaald van 2,5 weggegooid en heb ik nu een prachtige nieuwe. (Misschien kun je bij de rechter naald de knak zien zitten.)










Dit is naaldbinden volgens een Noorse opzet.











Dit is koptisch naaldbinden













Na 2 uur was de les afgelopen en toen kwam het....... ik dacht dat ik goed had opgelet hoe ik gelopen was, nou niet dus. Helemaal verkeerd gelopen, omgelopen, een rondje gelopen, en uiteindelijk een hele vriendelijke meneer die mij internet aanbod zodat ik met mijn telefoon kon inloggen op googlemaps , het beeld kon vastzetten om zo terug naar naar mijn auto te kunnen lopen. Tjeetje wat was ik blij dat ik mijn Alto weer zag. En wat een lieve meneer. Ik weet helaas het cafe niet meer waar hij aan het werk was, anders had ik hem nog een berichtje kunnen sturen. Het was op de Centuurbaan.









Thuis gekomen , alle paperassen en bolletjes wol een plekje gegeven en wat gaan eten. Het is prachtig weer, nu lekker buiten de steken opzetten voor mijn breirol.



Ondertussen ben ik ook druk met mijn trui van handgeverfde/ handgesponnen merino/chubut 16 micron. Ik ben bij de taille. Het patroon? Een mengeling voor de bovenkant en verder mijn kennis die ik heb opgedaan bij de Haute Couture lessen van Loret Karman.